De Weinschenker

Geschenk van de Schepper.

 Overzicht aanmerkingen, berichten, beschrijvingen Duitse wijnen en Duitse wijnhuizen

St. Hildegard "Bidden is onze roeping maar wijn maken onze passie..." vertellen Schwester Thekla (37) en Schwester Andrea (36). Beide kloosterzusters zijn volleerde wijnboerinnen die in de Abtei St. Hildegard in het Duitse Rüdesheim am Rhein reeds drie jaar prima Rieslingwijnen maken.
Monniken, broeders en paters die wijn produceren, het is genoegzaam bekend. Maar zusters die wijn maken? Het blijft een unicum. De Abtei St. Hildegard is dan ook het enige klooster in Duitsland waar vrouwelijke geestelijken het volledige proces van druif tot wijn voor hun rekening nemen. De emancipatie lijkt zich ook binnen het kloosterwezen doorgezet te hebben...

Wijn voor de priesters De Abtei St. Hildegard dateert uit 1098 en verwijst naar de geboorte van de gelijknamige Heilige Hildegard. Vandaag leven hier 58 kloosterzusters die allemaal een eigen functie hebben. Zeven keer per dag wordt er tijd vrijgemaakt voor het gebed.
Maar tijdens de resterende tijd wordt er gewerkt. Goud smeden, kaarsen maken, likeuren verkopen en ... wijn maken! En dat moet ook wel want de zusters staan zelf in voor hun levensonderhoud. Vadertje Staat komt immers niet tussen.
Zusters Thekla en Andrea zijn verantwoordelijk voor de 5 hectare wijngaard die de abdij bezit en aangeplant werd met 85% Riesling (wit) en 15% Spätburgunder of Pinot Noir (rood).

Of ze hun wijn kwijt geraken?
"W
e hebben er te weinig" zegt zuster Thekla. "Alle priesters in Duitsland gebruiken onze wijn voor hun zondagse mis! En dan zijn er nog de vele toeristen die hier op bezoek komen en maar al te graag met een paar flesjes naar huis gaan. Wat overblijft is in een mum van tijd verkocht via het internet".
De wijnhandel van de zusters draait prima. Maar de opbrengsten gaan integraal naar het klooster. Daarenboven wordt 10% van de winst geschonken aan allerhande goede doelen. Maar ook in het klooster wordt geregeld een glas wijn genuttigd.
"Wij zijn natuurlijk bevoordeeld", zeggen beide zusters, "want als wijnmaaksters moeten we onze wijnen op geregelde tijdstippen volgen en dus proeven. We moeten er toch over waken dat hij niet slecht wordt..!
Daarenboven proeven wij ook heel wat andere wijnen om ons proefvermogen aan te scherpen. De andere zusters hebben iets minder geluk want enkel op zondag komt er in het klooster wijn op tafel!" Opleiding oenologie
Zusters Thekla en Andrea zijn één van de jongste zusters binnen deze kloostergemeenschap. Na een proefperiode van zes jaar werden ze drie jaar geleden als volwaardige zusters in de gemeenschap opgenomen.

Het beroep van wijnmaakster hebben ze in het klooster geleerd. Zuster Andrea: "Toen we hier opgenomen werden kenden we nog niets van wijn. Meer zelfs, voor ik in het klooster kwam had ik nog nooit een glas wijn gedronken! Maar de passie voor wijn, die was wel reeds aanwezig.
We zijn dan gaan studeren aan de wijn-universiteit van Geisenheim en onder leiding van een plaatselijke oenoloog maakten we onze eerste stapjes in de wijngaard van het klooster."
Ondertussen zijn het ervaren wijnmaaksters geworden. Op geregelde tijdstippen brengen ze een bezoekje aan collega's wijnboeren om zich van de nieuwste technieken te vergewissen.
Zelfs een bezoekje aan een wijngaard in het buitenland staat geregeld op het programma. Opvallend detail: de zusters zijn steeds gekleed in hun traditioneel lang zwart kloostergewaad.
"Altijd", vertelt zuster Thekla, "ook als we in de wijngaard of de kelder werken en dus ook wanneer we naar de universiteit gingen.
Toegegeven, tijdens de oogst durven we wel eens een jeans aan te trekken maar dan moeten we ons wel zeven keer per dag omkleden voor het gebed..."
Of er ook gebeden wordt tijdens de oogst? "Natuurlijk!", stelt zuster Andrea met klem. "Vergeet niet dat wij in de eerste plaats zuster zijn. We hebben beslist om ons leven te wijden aan God en dus moeten de druiven maar wachten. Maar dat weten ze ook...".
"Respect voor het werk van God" Het heeft iets met beide zusters door de wijngaard te wandelen. De oogst is aangebroken en de eerste druiven werden reeds geplukt. Voor hen is een druif niet zo maar een druif. Zuster Thekla: "Het is een fascinerend geschenk van de Schepper.
De ontwikkeling van de wijnstok en zijn druiven roept een beeld op uit de Bijbel. Voor God is de wijnstok het volk. Geen enkele druif is gelijk. Je moet ze ieder apart met liefde behandelen, net zoals de mens..." We worden er zowaar stil van. "Maar het is ook zo", benadrukt zuster Andrea.

"Hoe verklaar je anders dat één tros zoveel verschillende druiven telt. Waarom is de ene groter dan de andere? Waarom is de ene meer gekleurd dan de andere? Waarom is de ene rijper dan de andere. De wijngaard is een exacte kopie van onze samenleving. Daarom dat wij zo kunnen genieten van een glas wijn.
We bekijken het op een andere manier. Met veel meer respect dan jullie". En toch maken beide zusters een duidelijk onderscheid tussen wijn en religie. "Onze roeping blijft op zoek gaan naar God en Hem ten allen tijde dienen", aldus zuster Andrea. "Het gebed heeft niets te maken met ons werk.
Maar van bidden alleen kunnen we niet leven. En aangezien we moeten overleven, moet er gewerkt worden. Voor ons is dat dus wij n maken..."
Een dag uit het leven van Thekla en Andrea
E
en dag in het klooster begint vroeg. Schrikwekkend vroeg. Zeven dagen per week opstaan om 05u30 voor het ochtendgebed. Enkel op zondag mag een halfuurtje langer geslapen worden. De volgende gebedsstonden zijn om 7u30, llu30, 13u20, 17u30, 19u20 en 19u40. Na het laatste gebed tot 's anderendaags 7u breekt het "Silencium" aan. De zwijgplicht. Het is de tijd om met God door te brengen, dus wordt er niet gepraat.
Of ze het daar niet moeilijk mee hebben, vragen we zuster Andrea. "Absoluut niet. Als je elkaar de ganse dag ziet, de ganse dag met elkaar werkt en leeft, dan heb je 's avonds geen behoefte meer om met elkaar te praten. Dan is het moment aangebroken om ons te verdiepen in de Bijbel. Tijd om te filosoferen, tijd om de dag te evalueren, maar vooral tijd om ... God in ons te laten binnen komen".
Jaarlijkse vakantie hebben de zusters wel. Al is het slechts een weekje. "Ruimschoots voldoende", zegt zuster Thekla. "Dan trekken we er op uit. Neen, niet naar de Cóte d'Azur, maar wel naar een ander klooster om te zien hoe het er daar aan toe gaat en vooral om te lezen en ... te bidden. Maar wees gerust, onze wijn nemen we altijd mee! (A.B. VM dec’01)
Proost   Zum Wohle   Prosit   Salute   Cherio   Sante
Flessenpost naar De Weinschenker
™De Weinschenker04